حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠١ - آسمانهاى هفتگانه از نظر قرآن وتحليل آن بطور بى سابقه

وانگهى تاكيد نموده كه مراد از آسمان روى همين روايات كره بخارى كه محيط بزمين است ميباشد نگارنده با اينكه به مقام علمى آقاى شهرستانى مرحوم احترام زيادى قائل است ولى احترام حقيقت را از همه چيز بالاتر ميداند.

بطوريكه از قرآن فهميديم آسمان مخلوق و موجودى است غير از خود فضاء و غير از كرات و غير از كره بخار و اگر احيانا در استعمالات شرعى ثابت شود كه لفظ سماء بر يكى از سه معنائى كه ايشان ذكر فرموده اطلاق شده قهرا مجاز بوده، و بعنايتى استعمال شده است.

اساس اشتباه اين دانشمند اينست كه آسمانهاى هفت گانه قرآن را بكرات هفت‌گانه منظومه شمسى ما تطبيق نموده‌اند و لذا اشتباهات ايشان هم زياد شده، در حاليكه خواننده گرامى از قرآن فهميد كه تمام منظومه شمسى جزء كوچك آسمان اول قرآن مى‌باشد.

آيه قرآن‌ (جَعَلَ فِي السَّماءِ بُرُوجاً) هرگز دلالتى ندارد كه مراد از آسمان فضاى خالى باشد زيرا ممكن است همين بروج در يك موجود رقيق ديگرى نيز قرار داده شود، چنانچه آن روايتى كه ميگويد، در آسمان آدم و نوح مثل آدم و نوح شما است، بر فرضيكه سند آن صحيح باشد نميتوان دليل شود كه مراد از آسمان كرات است چه ممكن است آسمان‌